Kościół p.w. Wszystkich Świętych w Liskowie

Kościół w Liskowie z lat 1899-1901 jest dobrym przykładem neogotyckiej architektury sakralnej z końca XIX wieku. W świątyni zachowało się jednorodne stylistycznie wyposażenie oraz polichromia z lat 1930-35 autorstwa ucznia Józefa Mehoffera. Kościół wraz z cmentarzem obwiedzione ceglanym ogrodzeniem i neogotycką bramą. Zespół uzupełnia plebania z 2 poł. XIX wieku. Świątynia związana jest z księdzem Wacławem Blizińskim, wielce zasłużonym dla miejscowości społecznikiem.

Kościół p.w. Wszystkich Świętych w Liskowie

Parafia w Liskowie erygowana była w XIV wieku, a w 1770 roku wzniesiono w Liskowie drugą drewnianą świątynię w miejscu poprzedniej, której historia jest nieznana. W 2 poł. XIX wieku miała miejsce budowa murowanej plebanii przy kościele w Liskowie. W latach 1899-1901 nastąpiła budowa neogotyckiego kościoła i ogrodzenia kościoła z cmentarzem, zaś konsekracja kościoła odbyła się w 1911 roku. Wykonanie polichromii kościoła przypada na lata 1930-1935, a jej odnowienie na lata 70. XX wieku. W latach 90. XX wieku pokryto dach kościoła blachą stalową, ocynkowaną.

Kościół p.w. Wszystkich Świętych w Liskowie

Zbudowana w latach 1899-1901 świątynia uzyskała formę utrzymaną w stylistyce neogotyku angielskiego. Kościół jest orientowany, założony na rzucie prostokąta z wieżą od zachodu, o jednonawowym, pięcioprzęsłowym korpusie głównym i niższym jednonawowym prezbiterium zamkniętym pięciobocznie. Od północy do prezbiterium przylega kaplica Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu. Bryła obiektu zwarta, korpus i prezbiterium opięte dwuskokowymi szkarpami. Wyniesiona wieża ponad nawą, zwieńczona wysmukłym, czworobocznym hełmem iglicowym ze ściętymi narożnikami, z ażurowym krzyżem.

Kościół jest budynkiem murowanym z cegły, na kamiennym cokole. Ściany od zewnątrz pozostawiono nieotynkowane, wnętrze otynkowano i pokryte polichromią. Dwuspadowe dachy nawy i prezbiterium pokryte zostały blachą stalową ocynkowaną, z wyjątkiem hełmu sygnaturki, który okrywa blacha miedziana. Wnętrze nawy nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe założone na łuku Tudora, którego profilowane łuki międzyprzęsłowe przechodzą w wiązkowe filary przyścienne. Prezbiterium wydzielone od nawy szerokim łukiem tęczowym nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, nad zamknięciem sześciodzielne. Kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu, zakrystia i kruchta podwieżowa zwieńczone sklepieniem krzyżowym.

Witraże

Wykorzystane źródła